X
تبلیغات
رایتل
واگویه ها
در دیده‌ی من اندرا * وز چشم من بنگر مرا * زیرا برون از دیده‌ها * منزلگهی بگزیده‌ام
    واگویه های پیشین
    ------------------------------------

    دی 1389
    آذر 1389
    مهر 1389
    شهریور 1389
    مرداد 1389
    تیر 1389
    خرداد 1389
    اردیبهشت 1389
    فروردین 1389
    اسفند 1388
    بهمن 1388
    دی 1388
    آذر 1388
    آبان 1388
    مهر 1388
    شهریور 1388
    مرداد 1388
    تیر 1388
    خرداد 1388
    اردیبهشت 1388
    فروردین 1388
    اسفند 1387
    بهمن 1387
    دی 1387
    آذر 1387
    آبان 1387
    مهر 1387
    شهریور 1387
    مرداد 1387
    تیر 1387
    خرداد 1387
    اردیبهشت 1387
    فروردین 1387
    اسفند 1386
    بهمن 1386
    دی 1386
    آذر 1386
    آبان 1386
    مهر 1386
    شهریور 1386
    مرداد 1386
    خرداد 1386
    اردیبهشت 1386
    فروردین 1386
    اسفند 1385
    بهمن 1385
    دی 1385
    آذر 1385
    آبان 1385
    مهر 1385
    شهریور 1385
    مرداد 1385
    تیر 1385
    خرداد 1385
    اردیبهشت 1385
    فروردین 1385
    اسفند 1384
    بهمن 1384
    دی 1384
    آذر 1384
    آبان 1384
    مهر 1384
    شهریور 1384
    مرداد 1384
    تیر 1384
    خرداد 1384
    اردیبهشت 1384
    فروردین 1384
    اسفند 1383
    بهمن 1383
    دی 1383
    آذر 1383
    آبان 1383
    مهر 1383
    شهریور 1383
    مرداد 1383
    تیر 1383
    خرداد 1383
    اردیبهشت 1383
    فروردین 1383
    اسفند 1382
    بهمن 1382
    دی 1382
    آذر 1382
    آبان 1382
    مهر 1382
    شهریور 1382
    مرداد 1382
    تیر 1382
    خرداد 1382


    موزیک
    ------------------------------------


    دوستان
    ------------------------------------

    عادی

    پرستو

    چند قدم نزدیک تر به خدا
    عادی
    حدیث دل
    یکی مثل همه
    بانوی باران
    آشنا
    دل نوشته های من
    نخل تنهای جنوب
    آسمونی
    نغمه سکوت
    تاسیان
    ایمان تنها
    خواهر کوچولو
    من آخرین ترانه ی بارانم
    از قلب کویر
    خودنویس
    دیر تش باد
    من و ام اس
    آبی خاکستری سیاه
    صداقت
    پرسه
    مرا آفرید آن‌که دوستم داشت
    یک مهندس خسته
    زنانگی‌های یک زن وراج
    من و درناها و پنجشنبه‌هایم

    عناوین آخرین واگویه ها
    ------------------------------------

    رهگذران : 347404

    شنبه 2 آذر‌ماه سال 1387

    مدرسه‌ی عشق!...

     

    در مجالی که برایم باقی ست

    باز همراه شما مدرسه‌ای می‌سازیم

    که در آن همواره اول صبح

    به زبانی ساده

    مهر تدریس کنند

    و بگویند خدا

    خالق زیبایی

    و سراینده‌ی عشق٬

    آفریننده‌ی ماست؛

    مهربانی‌ست که ما را به نکویی

    دانایی

    زیبایی

    و به خود می‌خواند

    جنتی دارد نزدیک، زیبا و بزرگ

    دوزخی دارد -به گمانم -

    کوچک و بعید

    در پی سودا نیست

    که ببخشد ما را

    و بفهماندمان.

    ترس ما بیرون از دایره‌ی رحمت اوست.

    در مجالی که برایم باقی ست

    باز همراه شما مدرسه‌ای می‌سازم

    که خرد را با عشق

    علم را با احساس

    و ریاضی را با شعر

    دین را با عرفان

    همه را با تشویق تدریس کنند.

    لای انگشت کسی

    قلمی نگذارند

    و نخوانند کسی را حیوان

    و نگویند کسی را کودن

    و معلم هر روز

    روح را حاضر و غایب بکند.

    و بجز ایمانش

    هیچ‌کس چیزی را حفظ نباید بکند.

    مغزها پر نشود چون انبار

    قلب خالی نشود از احساس.

    درس‌هایی بدهند

    که به‌جای مغز، دل‌ها را تسخیر کند.

    از کتاب تاریخ

    جنگ را بردارند.

    در کلاس انشا

    هر کسی حرف دلش را بزند.

    غیر ممکن را از خاطره‌ها محو کنند

    تا کسی بعد از این

    باز همواره نگوید: هرگز

    و به آسانی همرنگ جماعت نشود!

    زنگ نقاشی تکرار شود.

    رنگ را در پاییز تعلیم دهند٬

    قطره را در باران

    موج را در ساحل

    زندگی را در رفتن و برگشتن از قله کوه

    و عبادت را در خدمت خلق

    کار را در کندو

    و طبیعت را در جنگل سبز.

    مشق شب این باشد:

    که شبی چندین بار

    همه تکرار کنیم

    عدل

    آزادی

    قانون

    شادی

    امتحانی بشود

    که بسنجد ما را

    تا بفهمند چقدر

    عاشق و آگه و آدم شده‌ایم.

    در مجالی که برایم باقی ست

    باز همراه شما مدرسه‌ای می‌سازیم

    که در آن آخر وقت

    به زبانی ساده

    شعر تدریس کنند

    و بگویند تا فردا صبح

    خالق عشق نگهدار شما...