X
تبلیغات
رایتل
واگویه ها
در دیده‌ی من اندرا * وز چشم من بنگر مرا * زیرا برون از دیده‌ها * منزلگهی بگزیده‌ام
    واگویه های پیشین
    ------------------------------------

    دی 1389
    آذر 1389
    مهر 1389
    شهریور 1389
    مرداد 1389
    تیر 1389
    خرداد 1389
    اردیبهشت 1389
    فروردین 1389
    اسفند 1388
    بهمن 1388
    دی 1388
    آذر 1388
    آبان 1388
    مهر 1388
    شهریور 1388
    مرداد 1388
    تیر 1388
    خرداد 1388
    اردیبهشت 1388
    فروردین 1388
    اسفند 1387
    بهمن 1387
    دی 1387
    آذر 1387
    آبان 1387
    مهر 1387
    شهریور 1387
    مرداد 1387
    تیر 1387
    خرداد 1387
    اردیبهشت 1387
    فروردین 1387
    اسفند 1386
    بهمن 1386
    دی 1386
    آذر 1386
    آبان 1386
    مهر 1386
    شهریور 1386
    مرداد 1386
    خرداد 1386
    اردیبهشت 1386
    فروردین 1386
    اسفند 1385
    بهمن 1385
    دی 1385
    آذر 1385
    آبان 1385
    مهر 1385
    شهریور 1385
    مرداد 1385
    تیر 1385
    خرداد 1385
    اردیبهشت 1385
    فروردین 1385
    اسفند 1384
    بهمن 1384
    دی 1384
    آذر 1384
    آبان 1384
    مهر 1384
    شهریور 1384
    مرداد 1384
    تیر 1384
    خرداد 1384
    اردیبهشت 1384
    فروردین 1384
    اسفند 1383
    بهمن 1383
    دی 1383
    آذر 1383
    آبان 1383
    مهر 1383
    شهریور 1383
    مرداد 1383
    تیر 1383
    خرداد 1383
    اردیبهشت 1383
    فروردین 1383
    اسفند 1382
    بهمن 1382
    دی 1382
    آذر 1382
    آبان 1382
    مهر 1382
    شهریور 1382
    مرداد 1382
    تیر 1382
    خرداد 1382


    موزیک
    ------------------------------------


    دوستان
    ------------------------------------

    عادی

    پرستو

    چند قدم نزدیک تر به خدا
    عادی
    حدیث دل
    یکی مثل همه
    بانوی باران
    آشنا
    دل نوشته های من
    نخل تنهای جنوب
    آسمونی
    نغمه سکوت
    تاسیان
    ایمان تنها
    خواهر کوچولو
    من آخرین ترانه ی بارانم
    از قلب کویر
    خودنویس
    دیر تش باد
    من و ام اس
    آبی خاکستری سیاه
    صداقت
    پرسه
    مرا آفرید آن‌که دوستم داشت
    یک مهندس خسته
    زنانگی‌های یک زن وراج
    من و درناها و پنجشنبه‌هایم

    عناوین آخرین واگویه ها
    ------------------------------------

    رهگذران : 348211

    یکشنبه 29 خرداد‌ماه سال 1384

    تنهـایــی ! ...

    من از همه نعمت های این جهان ، آنچه را برگزیده ام و دوست می دارم تنهـایــی ست :
    این نگهبان سکوت
    شمع جمعیت تنهـایــی
    راهب معبد خاموشی ها
    حاجب درگه نومیدی
    سالک راه فراموشی ها
    چشم به راه پیامی ، پیکی
    گرمی بازوی مهری نیست
    خفته در سردی آغوش پر آرامش یأس
    که نه بیدار شود از نفس گرم امید
    سر نهاده است به بالین شبی
    که فریبش ندهد عشوه ی خونین سحر .
    ای پرستو ، برگرد !
    « ای پرستو که پیام آور فروردینی
    »
    بگریز از من ، از من بگریز !
    باغ پژمرده ی پامال زمستان ها
    چشم به راه بهاری نیست
    گرد آشوبگر خلوت این صحرا
    گردبادی ست سیه ، گرد سواری نیست ...
    هنوز هم همانم ، همان نگهبان و همان شمع ، همان راهب و حاجب و سالک که بودم ، پیغمبر می گفت : من از دنیای شما عطر را و زن را و نماز را دوست می دارم ، اما من تنهـایــی را برگزیده ام که اگر این صومعه ی پاک و پناهگاه مأنوس نبود ، مرا این دنیا که در و دیوار و همه ساکنانش با من بیگانه اند ، دشمن اند ، می کشت . تعجب می کردی که آدمی چون من چگونه با این گرمی و گستاخی با مردم درمی آمیزد ، به میان جمع می رود ، در همه غرق می شود ، هر کسی را تحمل می کند ، این همه آدم های جور واجور هر کدام خود را با او جور می یابند ! می دانی با چه پشتگرمی تا قلب این دریای جمعیت می رفتم و در دیگران غرق می شدم ؟ هر کسی را و هر چیزی را تحمل می کردم ؟ من در پشت سر ، برج و باروی استوار و نفوذناپذیر تنهـایــی را داشتم ؛ که هر گاه ، دیگران برایم تحمل ناپذیر می شدند و هرگاه زندگی می خواست گریبان را به چنگ آورد ، به درون این معبد پناه می برم و درها را می بستم ، راحت !
    ماه اگر حلقه به در می کوفت جوابش می کردم ! ...
    بزرگترین هنر من و قدرت من و ثروت من همین - فن زیستن در خویش - بود . خانه ی من همین بود . بیهوده نبود که یافتن من ، به قول دوستان ، کشفی بود و به تصحیح نبوغ آمیز « م » اختراعی ! چه تصحیح عجیبی ! واقعآ نابغه است
    ...

                                                                                                           " هبوط در کویر - دکتر شریعتی "