واگویه ها

در دیده‌ی من اندرا * وز چشم من بنگر مرا * زیرا برون از دیده‌ها * منزلگهی بگزیده‌ام

واگویه ها

در دیده‌ی من اندرا * وز چشم من بنگر مرا * زیرا برون از دیده‌ها * منزلگهی بگزیده‌ام

...

 

میاد بارون احساس از ابر تیکه تیکه 

که سقف نازک دل دوباره کرده چیکه 

                                                چیکه چیکه!...

سردمه! ...

 

 سردمه

 مثل آغاز حیات گل یخ.

 مثل یک قایق یخ کرده  رو دریاچه ی یخ، یخ  کردم. 

 بیکرانه ست دریا 

 کوچیکه قایق من    

 

تلخ تلخم  

مثل یک خارَکِ سبز  

سردمه و می‌دونم هیچ زمانی دیگه خرما نمی‌شم.

چه غریبم روی این خوشه‌ی سرخ

...  

همه‌چی از یاد آدم می‌ره 

مگه یادش 

که همیشه یادشه! ...