سردمه
مثل آغاز حیات گل یخ.
مثل یک قایق یخ کرده رو دریاچه ی یخ، یخ کردم.
بیکرانه ست دریا
کوچیکه قایق من
تلخ تلخم
مثل یک خارَکِ سبز
سردمه و میدونم هیچ زمانی دیگه خرما نمیشم.
چه غریبم روی این خوشهی سرخ
...
همهچی از یاد آدم میره
مگه یادش
که همیشه یادشه! ...
