در دیده ی من اندرا * وز چشم من بنگر مرا * زیرا برون از دیده ها * منزلگهی بگزیده ام

مرداد 1387
شیدسچپج
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
    واگویه های پیشین
    ------------------------------------

    خرداد 1382
    تیر 1382
    مرداد 1382
    شهریور 1382
    مهر 1382
    آبان 1382
    آذر 1382
    دی 1382
    بهمن 1382
    اسفند 1382
    فروردین 1383
    اردیبهشت 1383
    خرداد 1383
    تیر 1383
    مرداد 1383
    شهریور 1383
    مهر 1383
    آبان 1383
    آذر 1383
    دی 1383
    بهمن 1383
    اسفند 1383
    فروردین 1384
    اردیبهشت 1384
    خرداد 1384
    تیر 1384
    مرداد 1384
    شهریور 1384
    مهر 1384
    آبان 1384
    آذر 1384
    دی 1384
    بهمن 1384
    اسفند 1384
    فروردین 1385
    اردیبهشت 1385
    خرداد 1385
    تیر 1385
    مرداد 1385
    شهریور 1385
    مهر 1385
    آبان 1385
    آذر 1385
    دی 1385
    بهمن 1385
    اسفند 1385
    فروردین 1386
    اردیبهشت 1386
    خرداد 1386
    مرداد 1386
    شهریور 1386
    مهر 1386
    آبان 1386
    آذر 1386
    دی 1386
    بهمن 1386
    اسفند 1386
    فروردین 1387
    اردیبهشت 1387
    خرداد 1387
    تیر 1387
    مرداد 1387


    موزیک
    ------------------------------------


    دوستان
    ------------------------------------

    مسیح عادی

    یاسین

    پرستو

    فرمانروای سرزمین خورشید


    عناوین آخرین واگویه ها
    ------------------------------------

    رهگذران : 126950

    Powered by BlogSky.com

    پنجشنبه 29 اردیبهشت ماه سال 1384

    حقیقت ؟! ...

    حقیقت گرا نیز گاه به رویا گرفتار می آید ،
    رویای حیاتی دیگر
    حیاتی صلح آمیز
    حیاتی که سر ِ آغاز شدن دارد
    حیاتی دیگرگون شده
    و رویاهایی به مثابه حقیقت
    و قطراتی که سنگ را تواند سفت .
    و حقیقت گرا دیگرباره
    به واقعیت باز می آید
    به هشیواری
    تا رویایش را بشناسد
    تا بتواند همچنان
    مسافر نیکبخت رویاها باشد ! ...

    دوشنبه 19 اردیبهشت ماه سال 1384

    سپید و سیاه ! ...



         ای سـفـیدا ای سیاهـا ، زنـدگـی مـال شـماهـا
                                                       
    من که تو دنیا غریبم ، خـوش بحال آشنا ها     

         باهـمین ای آشناهـا، بـی منین ای هـمـصداهـا
         
    تو دلاتون غم ندارین ، ای همه از من جداهـا

         شب به چشمـاتون قشنگه،روزتون رنگ شبا نیست
                                              
    من که قهرم با زمونه،عشق من عشق شما نیست

         با غم بی همزبونی خـونه تو میخونه کردم
        
    ســـــــازش دیونه واری با دل دیونه کردم

        خـنـده هـا مال شـماها ، گـریه هـا مال دل من
                                                    
     با شراب و شور مستی حل نمیشه مشکل من

        از شماها بی وفایی ، از من اما صبر و طاقت
        
    طاقـت و صبرم تمومه خـسته هستم تـا قـیامـت

         از شماها بی وفایی ، از من اما صبر و طاقت
                                                      
    طاقت و صبرم تمومه خسته هستم تـا قـیامـت
                                                                        

    دوشنبه 12 اردیبهشت ماه سال 1384

    روزتان گرامی باد ! ...

    همچنان که جرقه ای برای آتش زدن و سوختن شهر امپراتوران کافی ست ، از گفته ی شورانگیز تو چنان آتشی بر دلم نشسته که سراپای مرا در تب و تاب افکنده است .
    تو آن کشتی ای که مغرورانه باد در بادبان افکنده است تا سینه ی دریا را بشکافد و پای بر سر امواج نهد و
    من آن تخته پاره ام که بیخودانه سیلی خور اقیانوس ام ...
    در دل سخن شورانگیز تو گاه موجی از پس موج دیگر می زاید و گاه دریایی از آتش تلاطم می کند ، اما این موج آتشین مرا در کام فرو می برد و غرقه می سازد ! ...

    " آموزگار گـــر چـــه کردگار نیست

                                          جز کردگار برتر از آموزگار نیست "

    یکشنبه 4 اردیبهشت ماه سال 1384

    قصه ی من ! ...

    خـورشید صـورت مـاهـت لبخند مــی زند
    این قـلـب پـاره پـاره ام آبـــاد مــی شـود

                                   
    ای کــاش آن نـسـیم کـه آمـد ز کوی تـو
                                    دانـستـمی کـه زلف تـو بر بـاد مــی شود

    هـر دم دلـم بـه خـاطـره هـایت سفر کـند
    اینگـونـه انــدرون دلــم شــاد مــی شـود

                                    چشم و دل و گلایه و این ضجه های من
                                    در هـجـر تـــوسـت کـه فـریاد مــی شـود

    لبخند ، کوی ، سفر ، ضجه
                                      قـصـه ی مـن است
    آبــــــاد ، بـــــــاد ، شــــــاد
                                     کـه فریاد مــی شـود ! ...