می دانم در برابر بزرگی روح تو چیزی در خور ندارم . می دانم واژه ها توان بیان عظمت ، پاکی و لطافت روح تو را ندارند . اما همین بس که خداوند گل نرگس را آفرید تا من بتوانم در غیابت شاخه ای از آن را تصور کنم و به یاد نگاه مهربانت که تا همیشه در نگاهم خواهد ماند سرود آزادی و یگانگی سر دهم ! ...

" روز اول که به استـــــــــــاد سپردند مرا

                                           دیگران را خرد آموخت مرا مجنون کرد "

خـورشید صـورت مـاهـت لبخند مــی زند
این قـلـب پـاره پـاره ام آبـــاد مــی شـود
ای کــاش آن نـسـیم کـه آمـد ز کوی تـو
دانـستـمی کـه زلف تـو بر بـاد می شود
هـر دم دلـم بـه خـاطـره هـایت سفر کـند
اینگـونـه انــدرون دلــم شــاد مــی شـود
چشم و دل و گلایه و این ضجه های من
در هـجـر تـــوسـت کـه فـریاد مــی شـود
لبخند ، کوی ، سفر ، ضجه
                                  قصهء من است
آبـاد ، بـاد ، شـاد
                          کـه فریاد مــی شـود ! ... 

                                                                              از سروده های آسمونی ترین قلب دنیا