گوش کن ، دورترین مرغ جهان می خواند .
شب سلیس است ، و یکدست ، و باز .
شمعدانی ها
و صدادارترین شاخهء فصل ، ماه را می شنوند .
گوش کن ، جاده صدا می زند از دور قدم های ترا .
چشم تو زینت تاریکی نیست .
پلک ها را بتکان ، کفش به پا کن ، و بیا .
و بیا تا جایی که پر ماه به تو هشدار دهد
و زمان روی کلوخی بنشیند با تو
و مزامیر شب اندام تو را ، مثل یک قطعهء آواز به خود جذب کنند .

پارسایی ست در آنجا که تو را خواهد گفت :
بهترین چیز رسیدن به نگاهی ست که از حادثهء عشق تر است ! ...

چـشـم من بـیا مـنـو یاری بـکـن
گونه هام خشکیده شد کاری بکن
غیر گریه مگه کاری می شه کرد
کـاری از مـا نـمی یاد ، زاری بـکن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد
                                          تا قیامت دل من گریه می خواد

هر چی دریا رو زمین داره خدا
بــا تــمــوم ابـرای آسـمــونــا
کاشکی میداد همه رو به چشم من
تا چشام به حال من گریه کنن

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد
                                          تا قیامت دل من گریه می خواد
قصهء گذشته های خوب من
خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن
حـالا بـاید سر رو زانـو بـزارم
تا قیامت اشک حسرت ببارم
دل هیچکی مثل من غم نداره
مـثـل من غـربـت و ماتم نداره
حـالا کـه گـریه دوای دردمـه
چرا چشمم اشکشو کم میاره
خورشید روشن مـا رو دزدیدن
زیر اون ابرای سنگین کشیدن
هـمه جـا رنـگ سـیاهِ مـاتـمـه
فرصت موندنمون خیلی کمـه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد
                                          تا قیامت دل من گریه می خواد

سرنوشت چشاش کوره نمی بینه
زخم خنجرش می مـونه تـو سینه
لب بسته ، سینهء غرق به خون
قـصـهء مـونـدنِ آدمـا اینــه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد
                                          تا قیامت دل من گریه می خواد

                                                                             برای لطیفه عزیزم و شرمنده از اینکه دیر متوجه شدم .