| |
شنبه 31 خرداد ماه سال 1382 |
دریغ ! ...
|
" به جای رستن گلها به باغ سبز انسانی
شکفته بوته آتش نشسته جغد ویرانی "
چه آغازی ؟!
چه انجامی ؟!
چه باید بود و باید شد ؟
در این گرداب وحشتزا
در این گرداب وحشتزا !!!... |
|
|
| |
جمعه 30 خرداد ماه سال 1382 |
سرود آفرینش ! ...
|
خدا آفریدگار بود
زمین را گسترد
و در یاها را از اشکهایی که در تنهایی اش ریخته بود پر کرد
و از کبریای بلندش آسمان را بر افراشت
با نیایش های خلوت آرامش , سقف هستی را رنگ زد ,
و آرزوهای سبزش را در دل دانه ها نهاد ,
و رنگ" نوازش" های مهربانش را به ابرها بخشید ,
و از این هر سه ترکیبی ساخت و بر سیمای دریاها پاشید ,
و رنگ عشق را به طلا ارزانی داد ,
و عطر خوش یادهای معطرش را در دهان غنچه یاس ریخت
و بر پرده حریر طلوع , سیمای زیبا و خیال انگیز امید را نقش کرد .
آفریده هایش او را نمی توانستند دید ,
نمی توانستند فهمید ,
می پرستیدندش اما نمی شناختندش .
و خدا چشم براه " آشنا " بود ,
"انسان " را آفرید
و این نخستین بهار خلقت بود .
" دکتر علی شریعتی " |
|
|
| |
پنجشنبه 29 خرداد ماه سال 1382 |
اخلاص ! ...
|
یکتایی در زیستن
یکتایی در بودن
یکتایی در عشق ...
***
من پرورده آزادیم ٬
استادم علی ست ؛ مرد بی بیم
و بی ضعف و پر صبر ٬
و پیشوایم مصدق ٬
مرد آزاد .
" دکتر علی شریعتی " |
|
|
| |
چهارشنبه 28 خرداد ماه سال 1382 |
ارزش انسان !
|
دشتها آلوده ست
در لجن زار گل لاله نخواهد روئید
در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت اید ؟
فکر نان باید کرد
و هوایی که در آن
نفسی تازه کنیم !
گل گندم خوب است
گل خوبی زیباست
ای دریغا که همه مزرعه دلها را
علف هرزه کین پوشانده ست
هیچکس فکر نکرد
که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست
و زمانی شده است
که به غیر از انسان
هیچ چیز ارزان نیست !!! ...
|
|
|
